Architektura. Nowoczesne budowle sakralne.

Nowoczesny styl budowli sakralnych

Nowoczesny styl budowli sakralnych

Nowoczesne budowle sztuki sakralnej ze świata.

Zapraszamy do galerii.

 

Fasada świątyni została w całości pokryta stalowymi panelami, które z biegiem czasu poryły się rdzawym nalotem. Elementem projektu, który budzi jednak najwięcej kontrowersji jest dynamiczna w formie północna ściana ołtarzowa. Okna znajdujące się na jej powierzchni zostały jakby wypchnięte na zewnętrz. Ruch ten został jednak uwieczniony w strukturze ściany, sprawiając, że pojawiły się na niej krzywe formy kominowe, z których każda biegnie w inną stronę. Ten dynamizm kształtów przekłada się na niesamowitą grę świateł jaka rozgrywa się we wnętrzu w słoneczne dni. Architekci opisują ten efekt jako eksplozję, która została zamrożona kilka minut po detonacji. Niektórzy sugerują, że jest to nawiązanie do obrazu Guernica Pabla Picasso.

 

nowoczesna architektura sakralna

Ekumeniczna kaplica św. Henryka w Turku w Finlandii stanowi jeden z najpiękniejszych obiektów sakralnych w Finlandii. Została ona zaprojektowana przez architektów: Mattiego Sanaksenaho, Pirjo Sanaksenaho i Enrico Garbin.

 

Bryła kaplicy przypomina wbity w ziemię kadłub łodzi. Jej fasada została w całości pokryta miedzianymi płytami. Wnętrze kaplicy zostało w wykończone drewnem. Przestrzeń przy ołtarzu rozświetla wąskie okno, biegnące przez całą szerokość sklepienia.

 

Kaplica Rupacano jest zlokalizowana ok. 64 km od miasta Osorno w Chile, nad brzegiem Jeziora Rupacano. Została ona zaprojektowana w 2004 roku przez pracownię F3 Architectos. Ten niewielki budynek posiada zaledwie 20 m2 powierzchni, a jego wnętrze zostało w całości wykonane z drewna.

 

Kościół Zhongguancun - Chiny, został zaprojektowany przez pracownię gmp - von Gerkan, Marg and Partners Architects. Jest to największa chrześcijańska świątynia w Chinach. Jej architektura czerpie z kontekstu, którym jest z jednej strony wieżowiec Zhongguancun Cultural Tower, a z drugiej księgarnia City of Books.

 

Kościół Świętego Krzyża w Jyllinge na duńskiej wyspie Sjalland został zaprojektowany pracownię KHR Architects. Jego architektura jest inspirowana zarówno krajobrazem jak i dziedzictwem kulturowym wyspy. Ostra, opadająca bryła kościoła nawiązuje do pobliskiego fiordu. Biegnąca przez całą szerokość szczelina okienna dzieli ją na dwie mniejsze bryły. Tędy też wpada do wnętrza świątyni światło dzienne.

 

Szyby okien mają charakter przeźroczystego materiału o kraciastym wzorze. Stanowi to odwołanie do formy sieci rybackiej - stanowiącego jeden z symboli chrześcijaństwa, jak również ważnego narzędzia pracy lokalnej społeczności.

 

Kościół Jubileuszowy Dio Padre Misericordioso w Rzymie został zaprojektowany przez Richarda Meiera. Jego projekt został wyłoniony w konkursie, w którym brały udział m.in. propozycje przedstawione przez Tadao Ando, Güntera Behnischa, Santiago Calatravę, Petera Eisenmana i Franka Gehryego. Cały obiekt stanowi kompleks kościelny, w skład którego wchodzi świątynia i centrum parafialne. Oba te miejsca zostały oddzielone od siebie wysokim, czterokondygnacyjnym atrium. Sam kościół posiada bardzo dramatyczną bryłę złożoną z trzech betonowych skorup, przywodzących na myśl żagle okrętu.

 

Szklany sufit, przeszklenia i świetliki ciągnące się przez całą długość budynku, oświetlają wnętrze naturalnym światłem. W nocy blask wydostający się z środka świątyni oplata budynek eteryczną poświatą i animuje przestrzeń wokół niego.

 

Pojemna przestrzeń wokół ołtarza i chóru nosi najwięcej znamion połączenia starego i nowego obiektu. Otwarty w wyniku wyburzenia bok budynku został zastąpiony przeszkloną witrażem ścianą. Na przylegającym do niej murze starego kościoła zachowano zarys elementów, które zostały usunięte w wyniku rozbiórki. Pozostałości po starej ścianie wejściowej, ołtarzu i galerii tworzą obecnie dynamiczną powierzchnię zewnętrznej elewacji nowego obiektu. Także na przylegającym do budynku placu, stanowiącym kiedyś posadzkę sali głównej starego kościoła, zaznaczono kontury ławek, chrzcielnicy i in. elementów wyposażenia starego kościoła.

 

Kościoł Chrystusa, Nadziei Świata we Wiedniu jest zlokalizowany w biznesowej dzielnicy Wiedznia - Donau City. Został on zaprojektowany przez austriackiego architekta Heinza Tesara w 2000 roku, a jego nowoczesna, minimalistyczna architektura dobrze wkomponowuje w otoczenie biurowców. Jedynym elementem mówiącym o jego sakralnej funkcji jest zamontowany na fasadzie krzyż z białego marmuru.

 

Kościół w Osace autorstwa Japończyka Tadao Ando, zbudowany jest w całości z surowego betonu. Mimo, że powstał jeszcze w latach 80., nadal zachwyca. Z zewnątrz budynek wygląda dość nieprzystępnie, jednak wnętrze jest niezwykle symboliczne. Efekt uzyskano przy pomocy ograniczonych środków wyrazu. Dominantę stanowi krzyż, który tworzą dwie przecinające się szczeliny w betonie.

 

Kościół Piotra i Pawła w Maassluis został zaprojektowany przez rotterdamską pracownię Royal Haskoning Architects. Charakteryzuje się on nowoczesną konstrukcję membranową, której biała membrana rozpięta została na wygiętych, stalowych dźwigarach. Sprawia to, że bryła świątyni przypomina kilka nałożonych na siebie liści. Wnętrze kościoła zostało także utrzymane w nowoczesnej konwencji. Budują ją zakrzywione linie określane przez charakter konstrukcji budynku. Światło dzienne wpada do środka poprzez przeszklenia wykonane z mlecznego szkła.

 

Kobuchizawa w Japonii. Liściasta kaplica ślubna jest częścią kompleksu hotelowego Risonare w Japonii . Została ona zaprojektowana w 2004 roku przez pracownię Klein Dytham Architecture. Bryłę kaplicy stanowią dwa połączone "liście". Jedne z nich został przeszklony mlecznym szkłem z delikatnym, koronkowym motywem. Drugi wykonany został z cienkiej blachy, perforowanej 4700 małymi otworami i ułożonych w motywy roślinne. W każdym z nich znajduje się akrylowe szkiełko, dzięki czemu światło dzienne tworzy we wnętrzu koronkową teksturę.